نیاز به یک شورایِ موقتِ رهبری/انتقالی

کورش گلنام

پیش از هر چیز مرگِ ناگهانی دختر جوانِ وکیلِ شرافتمند و مبارز، عبدالفتاح سلطانی را به ایشان، خانواده گرامی و بستگان ایشان تسلیت می گویم.

اعتراض ها

یک بار دیگر اعتراض ها در ایران شدت یافته است و به درستی نفرت و بیزاری از آخوندهای حاکم و به ویژه علی خامنه ای به عنوان مسئول نخست این نابسامانی ها و تنگناهای هر روز بیشتر اقتصادی، فساد و غارتِ افسار گسیخته و… بالا گرفته و آنان آماج شعارهای کوبنده مردم قرار گرفته اند. مردم به روشنی خواستار بر افتادن این حکومت سرکوبگر و رهبر نالایق و ریا کار آن شده اند. از دید من دور نیست که حکومت که اینک در گرداب ناکارآمدی ها، بی لیاقتی ها و خیانت ها به مردم ایران گرفتار آمده و خود را به شکلی واقعی در سراشیبِ فروپاشی می بیند، در آخرین گزینه و چاره، با دامن زدن به بحرانی بزرگ چون براه انداختن جنگ، کوشش کند که با این ترفند برای دورانی کوتاه نیز که باشد، از مهلکهِ مرگ بگریزد. امیدوار باشیم که مردم بپا خواسته و جان بر لب ایران چنین مجالی را به او ندهند. مردم خود خوب می دانند که بر پا شدن چنین جنگی چه آسیب ها و ویرانی های جانی و مالی وحشتناکی برای ما در پی خواهد داشت. بنا براین مردم ما می باید نیروی خود را یکی کنند و اجازه ندهند حکومت درهم شکسته و ورشکسته، برای رهاییِ موقتِ خود، ایران را درگیر جنگیِ خانمانسوز نماید. حکومت خود نیز خوب می داند که تهدیدها و مبارز طلبی هایش در برابر آمریکا یک رجز خوانی تو خالی بیش نیست زیرا حکومتی که پایه مردمی ندارد، از دیدِ اقتصادی نیز ورشکسته است و در درون خود لرزان و ترسان است و تکیه اش تنها به نیروهای سرکوبگر و مزدور است، چگونه می تواند از پس یک جنگ آن هم با غولی چون آمریکا بر آید؟! بنا بر این برای آخوندها و وابستگان ِآنان که همه چیز را از دست رفته می بینند، اهمیتی ندارد که با بر پایی جنگ چه بر سر ایران و مردم می آید.

نیاز اساسی

اگر هر چه زودتر یک شورای موقت رهبری/انتقالی، که هسته اصلی آن حتما باید در درون ایران باشد، شکل بگیرد و بتواند اعتراض ها را در سراسر ایران به هم پیوند داده و اعتصاب های سراسری را سامان دهد، کوشش ها و جانفشانی های مردم در برابر حکومت یکی شده و این حکومت آزادی کُش را متلاشی خواهد کرد. تشکیل یک چنین شورایی از شخصیت های مبارز، درستکار، خوش نام و شناخته شده به ویژه در ایران و چند تن مورد اعتماد در بیرون از کشور که نگارنده برای نمونه از جنابانی چون رضا پهلوی، عبدالکریم لاهیجی، رضا تقی زاده نام می برم، گذشته از ایجاد یک همآهنگی و سازمان دهی در مبارزه ای سراسری در ایران، برای نیروهای انتظامی مخالف و میهن پرست نیز این مجال تاریخی را فراهم می کند که به مردم پیوسته و این رژیم فاسد که مردم ایران را چنین گرفتار و سرمایه های ملی را چنین غارت کرده است، از ریشه کنده و به دور بیافکنند. در برابر یک نیروی موقتِ رهبری کننده برنامه ریز و هماهنگ کننده اعتراض ها و اعتصاب ها، حکومت جز فروپاشی آینده ای نخواهد داشت.

ویژگی ها

کوشندگان در ایران خود شناختِ بیشتری در درون ایران داشته و هسته اصلی این شورا را بر می گزینند. از دید من به عنوان یک ایرانی همسو با مبارزه مردم ایران برای آزادی، ویژگی های این شورای موقت می تواند چنین باشد:

1 ـ تشکیل شده از شخصیت های مبارز، شناخته شده و درستکار؛

2 ـ اگر ممکن شود، ترکیبی باشد از نمایندگان همه لایه های اجتماعی: کارگران، کارمندان به ویژه آموزگاران، دانشجویان، حقوقدانان و وکیلان شرافتمند، نویسندگان و روزنامه نگاران مردمی، بازنشستگان، نظامیان میهن دوست به ویژه در ارتش و … بودن نمایندگانی نیز از نسل های جوان تر، کارآمد و دلیر بر اهمیت این شورای موقت خواهد افزود.

3 ـ اگر این شورا بتواند نمایندگانی از میان گروه های قومی گوناگون ایرانی چون کُرد،لُر، بلوچ، آذری، عرب و… را در درون خود جای دهد، سدی در برابر بهانه های همراهانِ حکومتِ فاسد که مردم را از تجزیه ایران می هراسانند، به وجود خواهد آورد.

4 ـ این هسته اصلی تشکیل شده در ایران می تواند بنا بر دیدگاه خود شخصیت های مهم و اثر گذار در بیرون از کشور را که نگارنده برای نمونه از دیدِ خود نام سه تن از آنان را یاد آور شده است، در درون خود جای دهد.

5 ـ روشن است که کوشش نخست این شورا تکیه بر همگونی ها و همگامی ها در راه آزادی ایران است نه بر ناهمگونی ها که به هر شکل برای رسیدن به هدف نهایی باید از آن دوری نمود. معنای شورا در خود نهفته است و تصمیم ها می باید شورایی باشد. هدف ها که روشن باشد، عشق به آزادی و مردم و میهن نیز در بین باشد، تصمیم گیری ها نیاز به بحث هایِ کش دار و بیهوده نیاز ندارد. مهمترین وظیفه این شورایِ موقت باز هم از دیدِ نگارنده می تواند چنین باشد:

ـ رهبر و همآهنگ کننده مبارزه مردم در اعتراض ها و اعتصاب هابه شکل سراسری برای هر چه سازمان یافته تر و قدرتمند تر نمودن این مبارزه و جلوگیری از ویرانی و خشونت تا رسیدن به آزادی که یکی از پایه ای ترین وظیفه ها و در همآن حال سخت ترین دوره کار این شورایِ موقت خواهد بود؛

ـ آمادگی برای تشکیل یک دولتِ موقتِ کارآمد، قانونمدار و قابل اعتماد، برای اداره موقتِ میهن پس از رسیدن به آزادی و پیش گیری از بروز هرج و مرج، درگیری و انتقام جویی؛

ـ فراهم نمودن زمینه یک همه پرسی برای تعیین نوعِ حکومتِ آینده؛ ـ تشکیل گروهی از حقوقدانان برایِ آماده نمودن پیش نویس قانون اساسی بر مبنای حقوق بشر، دمکراسی و سکولاریسم تا تشکیل حکومت و دولت نوینِ ایرانِ آزاد.

شنبه 13 مرداد 1396 ـ 4 اوت 2018