سالِ سالِ تبر بود

از جای‌گاه یک شاهد گوهردشتی و بند هشتی شهادت می‌دهم.

از هفته‌ی آخر مرداد تا هفته‌ی اول شهریور حدود دو هفته سکوتی مرگ‌بار در گوهردشت برقرار شد.

بعدتر و زان‌پس که مرگ نصیب بردیم از خود می‌پرسیدیم:

چرا بلافاصله بعد از مردادکُشی و مُجاهدکشی سراغ چپ‌های زندانی در تهران نرفتند؟

و پرسش‌هایی دیگر که در حوزه‌ی حدس و گمانه باقی است!

این همان فاصله‌ای است که ریاست هیئت مرگ، نیری در دیدار هیئتِ مرگ با آیت‌الله منتظری در ۲۳ مرداد در قم می‌گوید: تعدادی دیگر را جدا کرده‌ایم كلک اين‌ها را هم بكنيم بعد هرچه شما فرمودید.

و پرونده‌ی همه‌کشی‌ی تابستان ۶۷ هنوز پوشه‌ای است ناگشوده