رايحه ى سقوطِ نظام يا بوىِ جنگ؟

سیروس محسن وند:

اگر بوى انفجار خمپاره را بارها حس كرده باشيد، آنگاه بوى انفجار را پيش ازآنكه خمپاره به زمين بخورد حس خواهيد كرد. بوى بدى دارد. بوى مرگ.
ميگويند كه فضاى سياسى درين روزهاى روحانى بسته تر از روزهاى احمدى(نژاد) است. اين ادعا شايد شش ماه پيش درست بود ولى امروز درست نيست. براى مثال، كافى است به سخنرانى ها و رويدادهاى روز دانشجو مراجعه كنيد تا متوجه شويد كه نه تنها فضا نسبت به دوران احمدى نژاد بازتر شده بلگه گاهى بنظر ميرسد كه كنترل دارد از دست نظام خارج ميشود.
يك نمونه كوچك از بازتر شدن فضاى سياسى عبارت است از پخش تصوير خاتمى در روزنامه اطلاعات ولى اگر براى مثال به زدوخورد هايى كه بين اصولگراها و اصلاح طلبها پيش آمده رجوع كنيم، بوى هرج و مرج را كمى حس ميكنيم.
بادها رايحه ى خفيفى از نشانه هاى سقوط نظام را به مشام ميرسانند.
البته كه درآنصورت بايد خيلى خوشحال باشيم ولى اگرچه نشانه هاى بارزى از باز شدن فضاى سياسى به چشم ميخورد جاى خوشبينى نيست چراكه اهريمن داراى هزار چهره است.
ميدانيم كه جنگ يكى از گزينه هاى هميشه مطرح براى جمهورى اسلامى است. اين را از رهبر معنوى خود، خمينى، هميشه در پس كله دارند كه “جنگ نعمت است”. و نيز ميدانيم كه در دو سه سال گذشته كه شدت بحران در ايران بالا گرفته جمهورى اسلامى دو بار با انديشه ى جنگ به بازى پرداخته. يكى جنگ با پاكستان، پس از ادعاى گروگانگيرى مرزبانان ايرانى و ديگرى جنگ با عربستان پس از ادعاى تجاوز جنسى به زائران ايرانى و پس از فاجعه ى منا در دوم مهرماه امسال.
اين روزها، به موازاتِ بازتر شدن فضاى سياسى در ايران، جمهورى اسلامى بار ديگر به بازى با جنگ پرداخته. جنگ با تركيه، به كمك پوتين و به عنوان گزينه اى در برابر خطر سقوط نظام در درگيرى ها در آستانه ى انتخابات سوم اسفند.
كسى نميداند پوتين و خامنه اى در جريان ديدار برق آساى اخير چه چيزى در گوش هم گفتند.
فقط ميتوان حدس زد.
يكى از احتمالات اينستكه قرار شده تقابل با تركيه را تا مرز جنگ و اگر نياز شد، تا جنگ پيش ببرند. شايد بزودى روزى برسد كه جنگ براى جمهورى اسلامى نعمت باشد. نعمتى براى گريز از سقوط.
سرنگون كردن بمب افكن روسى، هديه اى بود از سوى اردوغان براى پوتين و خامنه اى كه سخت محتاج بهانه اى براى فرار از واقعيت هاى تلخ هستند.
احتمالاً، گزينه ى جنگ با تركيه، تا انتخابات سوم اسفند زنده نگه داشته ميشود و اگر لازم باشد، براى پيشگيرى از سقوط نظام اهريمن، گزينه ى جنگ به واقعيت تبديل خواهد شد.