مجید محمدی :
بوقهای فارسی زبان سالانه حدود۱۲۰میلیون دلار هزینه دارند اما برداشت مثبت از آنها در حوزه اطلاع رسانی حدود ۱۰٪ است و بقیه خرج سم مهلک می شود با نشان دادن افرادی که اکثرا فکر تحلیلی ندارند، سال و ماه چیزی نمی نویسند و خلاقیتی ندارند، کارشان گمانه زنی و رمالی و دروغ بافی است و از روی دست همدیگر بلند می کنند. این بوقها به نوعی از بیت های آخوندهای شیعه تبدیل شده اند که بادنجان دور قاب چینها و اراذل و اوباش خاص خودشان را پیدا کرده اند. هر یک از این بیتها (دولتی هایشان) به یک لابی یا مرکز قدرت وصل هستند تا بتوانند تا ابد بودجه بگیرند و هیچ غلطی نکنند. اینها برای خودشان بیتها و بارگاه های پر خرج و کم/بی فایده ساخته اند.
چهار بیت
چهار بیت اصلی در این میان به چشم می خورد: بیتهای محمود (عنایت)، علی (جوانمردی)، باسم (کامل) و گلناز (اسفندیاری). یک پرسش آن است که این بوقها با ۱۲۰ میلیون دلار چه می کنند. پاسخ این است که
ادامه مطلب در این لینک
