سرفراز ترانه ۷۵ ساله شد

هفتادو‌پنج سال پیش در داراب چشم به جهان گشود. از پدری شاهنامه‌خوان و مادری که عواطف‌اش هم‌جوار حافظ و سعدی بود. اردلان بیش‌ترینه‌ی تأثیر از مادر بر‌می‌گیرد. در نوزده‌ساله‌گی با «اگه یک شب تو را در خواب بینم» با مخمل صدای محمد نوری و ملودی‌ی محمد سریر. بعدتر در شوی میخک نقره‌ای‌ی فریدون فرخزاد، ترانه‌ی شب با ملودی‌ی منصور ایران‌نژاد و تولد ابی! بی‌شمار سرایش‌هایش بخشی از خاطره‌ی ترانه را ساخته!

معتقد است هر شاعری نمی‌تواند ترانه‌سرای موفقی باشد اما هر ترانه‌سرای موفقی باید شاعرانه‌گی داشته باشد ورنه در کار پرداخت ترانه ناموفق خواهد بود.

هم از‌این‌رو اردلان سرفراز را شاید بتوان یکی از شاعر‌ترانه‌سرایانی دانست که به ذات شاعر است.

انتخاب خودش از میان آثارش «قلندر» است که به گونه‌ای ‌سرگذشت و سرنوشت خود شاعر است.

چند سال پیش به‌هنگام انتشار «آخرین فرصت گل» چهارپاره‌ای را تقدیم کتاب و خاورانی‌ها کرد.

سرتاسر دشت خاوران خونین است

از خون جوانان وطن رنگین است

وجدان زمانه در همین جای جهان

قربانی‌ی این فاجعه‌ی سنگین است