چرخنده‌گی یا ابتذالِ تحلیل

به‌راستی این میزان چرخش و تغییر موضع نزد اپوزیسیون ایرانی و کسانی که صفت تحلیل‌گرِ سیاسی سنجاق سینه‌شان است، اگر نگوییم بی‌بدیل که کم‌نظیر است!

بیش‌ترینه‌ی این چرخش‌ها منفعت‌طلبانه است تا تغییری شناخت‌محور!

نتیجه‌ی این‌گونه تغییر و چرخنده‌گی، لاغرشدن اعتماد عمومی است.

کسانی که رخت‌خوابشان در رسانه پهن است یادشان می‌رود دیروز چه گفته‌اند و بر مبنای منفعت‌سنجی‌های روزانه و استیلای لایک‌ و کلیک‌محوری مدام ترجیع‌بندی این‌گونه بالا آورده‌اند:

«همان‌گونه که قابل پیش‌بینی بود […] همان‌طور که گفته بودم و …»

نتیجه آن‌که توده‌ی بی‌شکل و به‌ستوه‌آمده که گوش به دهان و چشم به شمایل چرخنده‌گان در رسانه بسته‌اند، سیاست‌زده‌گی و خانه‌نشینی پیشه کرده و به خود می‌گویند:

«ول کن بابا این‌هم که شد الهام چرخنده»