مهدی اصلانی :
آدمی هر میزان که پا به سن میگذارد چون به مرگ نزدیک و با آن همنفس میشود به گذشتهاش فکر میکند و ای کاشهایی را به زبان میآورد: ای کاش اینکار را نکرده بودم و …
در مورد دو رهبر حکومت اسلامی اما قضیه برعکس است. خمینی هرچه به مرگ نزدیکتر شد شنیعتر و خشنتر گفت و عمل کرد و از ای کاش بیشتر کشته بودیم گفت: «آن عفو بر خطا واقع شد» خمینی در تابستان ۶۷ با آنکه گزارش پزشکی خبر از مرگاش داده بود فتوای قتل چندین هزار نفر صادر کرد! «رحم نکنید»
اینگونه است عمل و رفتار سیاسیی علی خامنهای که نماد برونافکنیی اسلام سیاسی است. او حتا از قتل و جنایت بر خلاف محمود غزنوی یکی از خونریزترین پادشاهان دچار دلزدهگی و خستهگی نشده.
در تاریخ بیهقی آمده: «سلطان محمود با بیشمار جنگها و مردمکُشیها، به اتهاماتی چون قرمطی و رافضی و به تعبیر خودش کافران و کافرکیشان اکنون دیگر خسته مینمود و خسته هم بود»
گمان ندارم و نمیگویم خامنهای برود جهنم به بهشت بدل خواهد شد
علم بهتر است یا ثروت نیز کپی نمیکنم
مرگ دیکتاتور هم -الزاما- پایان دیکتاتوری نبودهاما
تا زمانی که خامنهای نفس میکشد امکان تغییر نیست
وجود او یعنی تغییر راهبردی در ساخت نظام ولایی ناممکن است
