مهدی اصلانی :
محکومبهامید هستیم!
احمد شاملو شاعر امید است. امیدش اما از نوع «بزک نمیر بهار میاد» نیست!
شاعر آزدی شعر «افق روشن» را برای کامیار شاپور فرزند فروغ و پرویز شاپورسروده. با این آغاز:
«روزی ما دوباره کبوترهایمان را پیدا خواهیم کرد و مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت»
میتوان یقهی شاعر را گرفت و پرسید شاعر جان، آخر این ظلمتپوشانِ اعماق، کبوترها را آب نداده سربریدند و به سیخ کشیدند.
پیام سرودهی شاعر اما در فراز پایانیی آن برای ما محکومان به امید است. آرزوی روزی که میرسد و امروز در کف خیابانهای شهر فریاد میشود.
«روزی که هر لب ترانهایست
تا کمترین سرود، بوسه باشد
و مهربانی با زیبایی یکسان شود
و من آنروز را انتظار میکشم حتا روزی که دیگر نباشم»
