تلویزیون میهن

در گمان و انکار تجزیه‌طلبی

بهروز ورزنده : این روزها ابراز گمان و اتهام به تجزیه‌طلبی در یک طرف، و انکار آن در طرف دیگر افزایش یافته است. بنا بر این، در گفتمان مربوط به این موضوع دو قطب وجود دارد: آنها که احزاب قومیتی را با تأکیدات متفاوت متهم به تجزیه‌طلبی می‌کنند، و آنها که این اتهام را منکر می‌شوند.شایعات درباره امکان استفاده مهاجمان آمریکایی و اسرائیلی از نیروهای مسلح احزاب قومیتی، به این اتهام دامن می‌زند. این در حالی است که انکار صحت این اتهام، به دلایلی که به نظر من می‌رسد، اتهام‌زنندگان را قانع نمی‌کند.پیش‌تر متذکر شوم که اتهام‌زنندگان خود، به مراتبی متفاوت، موجد تجزیه‌طلبی هستند. به این موضوع در بخش دوم این نوشته بازخواهم گشت. من ...ادامه مطلب
ووکیسم»؛ پنجاه‌وهفتی‌های اینترناسیونال

حنیف حیدرنژاد : «اتحاد ارتجاع سرخ و سیاه» در ایران به انقلاب پنجاه‌وهفت منجر شد. کسانی که هنوز از آن انقلاب دفاع می‌کنند- مستقل از سن آنان و فارغ از اینکه در آن انقلاب شرکت داشته‌اند یا نه- «پنجاه‌وهفتی» نامیده می‌شوند. این نه یک برچسب و نه یک اتهام، بلکه توصیف گروهی از مردم با افکار، رفتار و مواضع سیاسی-اجتماعی مشخص است: پهلوی‌ستیزی و مبارزه با نظام شاهنشاهی، مخالفت با برخی وجوه فرهنگ و هویت ملی ایران، ضدیت با فرهنگ و تمدن غرب، اسلام‌گرایی، امپریالیسم‌ستیزی، یهودستیزی و دشمنی با اسرائیل، مستضعف‌پناهی (حمایت پوپولیستی از مظلومان و فقرا)، و تأکید بر عدالت و برابری اجتماعی. شواهدی که امروز با آن مواجهیم نشان می‌دهد جریانی با مشابهت‌های ...ادامه مطلب
تحلیل استراتژیک جامع دکترین «مذاکره با مشت گره‌ کرده»: گذار از مذاکره و تخریب به تغییر ساختار

الف. پرهیزکاری : این تحلیلِ راهبردی در تلاش است تا بررسی کند آیا تهدید «نابودی زیرساخت‌ها»، یا مذاکره برای رسیدن به سازش, اهداف واقعی است یا تنها فریب رسانه‌ای برای پوشش عملیات پیچیده تهاجمی است که هدف آن تصرف سازمان‌یافته قدرت است. ۱. ابطال فرضیه تخریب(انحراف افکار عمومی) استفاده از موشک‌های دوربرد برای تخریب زیرساخت‌های ثابت کافی است. حضور نیروهای «تصرف زمین» (هوابرد و تفنگدار) ثابت می‌کند که هدف، حفظ زیرساخت‌ها برای «دوران پس از تغییر» و تنها تصرف گره‌های مدیریتی است. شما برای نابودی پالایشگاه، چترباز لشکر ۸۲ یا ناو آبی-خاکی اعزام نمی‌کنید. ۲. ستون فقرات: قدرت عظیم ناوگروه بوش ناوگروه بوش با توانایی‌های زیر «سپر دفاعی» و «فضای حیاتی» عملیات را تضمین می‌کند: ...ادامه مطلب
برنده و بازندهٔ تجاوز نظامی حکومت‌های دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو به ایران کیست؟

حمید رفیع : در جنگ، پاسخ ساده‌ای وجود ندارد؛ برنده و بازنده به معیاری بستگی دارد که برای سنجش انتخاب می‌کنیم. اگر معیار زور باشد، آن‌که ویرانی بیشتری ایجاد می‌کند «برنده» تلقی می‌شود و آن‌که خانه، شهر و عزیزانش را از دست می‌دهد، «بازنده». اما اگر معیار انسانیت باشد، هیچ‌کس از دل جنگ پیروز بیرون نمی‌آید. در این میان، مردمی که ایستادگی می‌کنند و سرنوشت خود را به دست بیگانه نمی‌سپارند، شاید تنها کسانی باشند که هنوزبتوان برایشان معنایی از «پیروزی» قائل شد. برای دقت بیشتر، باید روشن کرد که چه ارزش‌هایی را مبنای داوری قرار می‌دهیم. ۱- معیار: قدرت و زور اگر «قدرت و زور» معیار باشد—قدرتی که می‌تواند حقوق بشر، حقوق بین‌الملل و ...ادامه مطلب
«دکترین ترامپ-ونس: جراحی بزرگ خاورمیانه در دوراهی سود تسلیحاتی و مهار چین»

الف. پرهیزکاری : مقدمه: فراتر از ایدئولوژی؛ منطق «بیزنس‌من» در سیاست خارجی برخلاف تحلیل‌های سنتی که تنش‌های اخیر میان آمریکا و ایران را صرفاً تقابلی ایدئولوژیک می‌بینند، رویکرد دولت دوم ترامپ و انتخاب جی‌دی ونس به عنوان بازوی دیپلماتیک، نشان‌دهنده یک «قمار استراتژیک» با منطق کاملاً اقتصادی و ژئوپلیتیک است. ترامپ با اعزام ونس به مذاکرات اسلام‌آباد (آوریل ۲۰۲۶)، مدلی از «مدیریت ریسک» را به اجرا گذاشت که در هر دو صورتِ «صلح» یا «جنگ»، منافع سرمایه‌داری ملی آمریکا را تأمین می‌کند. ۱. مأموریت ونس: اتمام حجت یا تله آموزشی؟ انتخاب جی‌دی ونس، چهره‌ای که به بدبینی نسبت به «جنگ‌های ابدی» شهرت دارد، یک حرکت هوشمندانه بود. ترامپ با این کار دو هدف را دنبال ...ادامه مطلب